نگرشی بر معایب و مضرات قراردادهای بالادستی صنعت نفت و گاز ایران با رویکرد مقابسه ای با قراردادهای نوین نفتی ایران موسوم به IPC

قراردادهای نوین نفتی ایران، موسوم به IPC با هدف جذب سرمایهگذاری خارجی، ارتقای بهرهوری و افزایش تولید نفت و گاز طراحی شدهاند. این مدل قراردادی، جایگزین قراردادهای بیع متقابل شده و تالش دارد تا با ایجاد جذابیت بیشتر برای شرکتهای بین المللی، چالشهای مالی و فنی صنعت نفت ایران را برطرف کند. با این حال، این قراردادها ایرادات قابل توجهی از جمله کاهش حاکمیت ملی، عدم شفافیت در رژیم مالی، چالشهای زیست محیطی و ضعف در مشارکت شرکتهای داخلی دارند. در این مقاله، عالوه بر بررسی این ایرادات به مقایسه این این نوع قراردادها با دیگر نوع قراردادهای نفتی و گازی پرداخته خواهد شد. در پایان این نوع مدل های قراردادی در مقایسه با مدلهای قبلی، تمرکز بر توسعه پایدار و افزایش بهرهوری میدانهای نفت و گاز در بلندمدت را برای صنعت نفت و گاز کشور به همراه خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

قراردادهای نوین نفتی ، اکتشاف ، تولید