بررسی میزان بازدهی دروس دانشگاهی در فعالیت های حرفه ای مهندسی ژئوتکنیک

این تحقیق به منظور ارزیابی کارآیی رشته مهندسی عمران با گرایش ژئوتکنیک در مقاطع تحصیلات تکمیلی انجام شده است تا با بررسی مشکلات موجود در سیستم آموزشی، تحلیلی مشخص از میزان بازدهی دروس مربوط به این رشته که در دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاههای دولتی تدریس می شود به دست آورده شود تا مشخص شود که این دروس به چه اندازه در فعالیتهای حرفه ای و اجرائی فارغ التحصیلان کاربرد داشته است. نتایج نشان میدهد که نحوه مدیریت واحدهای دانشگاهی، محتوای دروس، اخلاق فردی اساتید، آموزش پروژه محور، تجهیزات آزمایشگاهی، آزادی اندیشه و خلاقیت بیشترین انگیزه را در دانشجویان گرایش ژئوتکنیک داشته است. از طرف دیگر نحوه ارتباط سایر مهندسین، عدم پایبندی کارفرمایان و آموزش غیرحضوری از جمله دلخوریهای مهندسین ژئوتکنیک می باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، ژئوتکنیک ، خلاقیت ، اخلاق ، انگیزه