محافظه کاری و ایفای مسئولیت پذیری اجتماعی: با تاکید بر نقش عدم اطمینان اقتصاد کلان

ایفای مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت ها به نوعی پاسخ گویی به انتظارات جامعه­ای است که در آن فعالیت می­کنند. بر این اساس، اگرچه در منابع در اختیار مدیران محدودیت وجود دارد ولی مدیران، وظیفه اندیشیدن به مصالح عمومی جامعه را نیز بر دوش دارند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر محافظه­کاری حسابداری بر ایفای مسئولیت­پذیری اجتماعی است. برای پیشبرد هدف پژوهش تعداد ۱۱۷ شرکت بورسی برای سال­های ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۹ به روش غربالگری انتخاب گردید. به منظور اندازه­گیری متغیر ایفای مسئولیت پذیری اجتماعی از چهار بعد اقتصادی، قانونی، اخلاقی و اجتماعی- محیطی بر اساس روش تحلیل مولفه های اصلی (PCA) استفاده گردید. همچنین برای آزمون فرضیه های پژوهش از روش­های همبستگی و رگرسیون چندمتغیره بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که با بهبود سطح ایفای مسئولیت پذیری اجتماعی، میزان محافظه کاری حسابداری افزایش خواهد یافت. همچنین نتایج بیانگر این موضوع است که عدم اطمینان اقتصاد کلان می­تواند بر رابطه بین ایفای مسئولیت پذیری اجتماعی و محافظه کاری حسابداری اثر منفی معنادار داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ایفای مسئولیت پذیری اجتماعی ، محافظه کاری ، عدم اطمینان اقتصاد کلان ، گزارشگری مالی ، عدم تقارن اطلاعاتی