ارزیابی کارایی و تحلیل حساسیت مدل آکواکراپ در شبیه سازی عملکرد و بهره وری مصرف آب فلفل دلمه تحت تنش شوری و کم آبیاری

پژوهش حاضر با هدف تحلیل حساسیت مدل گیاهی اکواکراپ در استان سیستان و بلوچستان انجام شد. در این پژوهش، فلفل دلمه تحت آبیاری قطره ای به صورت طرح کرت های خرد شده و با سه تکرار کشت گردید. تیمارهای پژوهش شامل مقدار آب آبیاری (I۱: ۶۰، I۲: ۸۰ و I۳: ۱۰۰ درصد ظرفیت زراعی خاک) و ۳ سطح شوری آب آبیاری (S۱ ، S۲، S۳ معادل ۱، ۳ و ۵ دسی زیمنس بر متر) بود. در ادامه میزان حساسیت این مدل گیاهی نسبت به تغییرات پارامترهای رشد گیاهی شامل بهره وری آب نرمال شده (WP*)، حداکثر ضریب تعرق گیاهی (KCTrx)، پوشش گیاهی اولیه (CC۰)، ضریب رشد پوشش گیاهی (CGC)، ضریب کاهش پوشش گیاهی (CDC) و شاخص برداشت (HI) به روشBeven (۱۹۷۹) ارزیابی شد. نتایج نشان داد که مدل اکواکراپ بیشترین حساسیت را نسبت به تغییرات پارامتر ضریب کاهش پوشش گیاهی، ضریب رشد پوشش گیاهی و بهره وری آب نرمال شده داشت. کمترین حساسیت را نیز نسبت به پارامتر شاخص برداشت داشت. متوسط ضریب حساسیت برای بهره وری آب نرمال شده (۳۸/۰)، حداکثر ضریب تعرق گیاهی (۲۹/۰)، پوشش گیاهی اولیه (۳۱/۰)، ضریب رشد پوشش گیاهی (۴۳/۰)، ضریب کاهش پوشش گیاهی (۶/۰-) و شاخص برداشت (۱۲/۰) به دست آمد. تغییرات عملکرد نسبت به مقادیر ضریب کاهش پوشش گیاهی معکوس و نسبت به مقادیر سایر پارامترهای گیاهی مستقیم بود. نتایج حاصل از واسنجی و صحت سنجی مدل بیانگر دقت و کارایی مناسب مدل در شبیه سازی عملکرد و بهره وری مصرف آب فلفل دلمه در شرایط تنش شوری و کم آبی بود. افزایش تنش شوری و آبی سبب افزایش حساسیت نتایج شبیه سازی مدل اکواکراپ شد.

کلیدواژه ها:

بهره وری آب نرمال شده ، حداکثر ضریب تعرق گیاهی ، ضریب پوشش گیاهی ، مدل سازی گیاهی