تحلیل جداسازی انتشار آلودگی محیط زیستی از رشد بخش کشاورزی در کشورهای منتخب بر مبنای شاخص عملکرد زیست محیطی

زمینه و هدف: توسعه اقتصاد کشاورزی باعث ایجاد آلودگی و اثرات منفی بر محیط زیست می شود. باتوجه به نیاز روزافزون کشورهای در حال توسعه به غذا و افزایش تولیدات کشاورزی، انتظار می رود انتشار گازهای گلخانه ای به واسطه افزایش استفاده از کود و سموم شیمیایی و تغییر کاربری اراضی افزایش یاید. بنابراین بررسی و تحلیل جداسازی انتشار آلودگی ناشی از مصرف سموم شیمیایی از رشد بخش کشاورزی، ضروری است.

روش بررسی: در مطالعه حاضر با استفاده از شاخص جداسازیTapio ارتباط بین رشد تولید کشاورزی و آلودگی ناشی از فرایند تولید کشاورزی در اثر مصرف سموم شیمیایی در این بخش در دوره زمانی۲۰۱۸-۲۰۰۸ ارزیابی شده است. بدین منظور، بر مبنای شاخص عملکرد زیست محیطی (۲۰۲۰)، کشورهای مورد مطالعه به ۴گروه بر اساس امتیاز هر کشور برای این شاخص، تقسیم شدند و حالت های مختلف شاخص جداسازی برای هر گروه مورد تحلیل قرار گرفتند.

یافته ها: نتایج نشان داد وضعیت شاخص جداسازی در کشورهای گروه چهارم بسیار پایدارتر از سایر گروه ها بوده است. این کشورها دارای بیشترین امتیاز شاخص عملکرد زیست محیطی بوده اند.

بحث و نتیجه گیری: با استفاده از شاخص جداسازی، می توان به منظور توسعه هماهنگ اقتصاد و محیط زیست رشد اقتصادی و منابع محیط زیست را جداسازی کرد. باتوجه به بالا بودن سهم بخش کشاورزی در انتشار آلودگی، می توان از روش جداسازی برای ارزیابی رابطه بین رشد اقتصاد کشاورزی و آلودگی های این بخش، استفاده کرد. ارزیابی جداسازی تولیدناخالص ملی امکان بررسی جداسازی زیست محیطی با درنظر گرفتن جنبه های پایداری اجتماعی را نسبت به توسعه اقتصادی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

بخش کشاورزی ، شاخص جداسازی ، شاخص عملکرد زیست محیطی.