اثربخشی زوج درمانی شناختی- رفتاری گروهی بر پربارسازی روابط زناشویی

ازدواج به عنوان مهمترین و عالیترین رسم اجتماعی برای دستیابی به نیازهای عاطفی افراد همواره مورد تایید بوده است. رابطه زناشویی می تواند دستمایه و در غیر این صورت منبع تالم باشد. مشکلات مربوط به صمیمیت، اغلب دلیل اصلی روابط شکست خورده به شمار می روند. در بسیاری از موارد ممکن است مشکل اصلی مراجعان اشتغال ذهنی با صمیمیت باشد که فرد مساله خود را به صورت مشکل در روابط نزدیک یا تعهد در روابط بیان می نماید. اگرچه برخی از زوج ها ممکن است اختصاصا صمیمیت را به عنوان آماج درمان ذکر نکنند، اما وقتی همین زوج ها ابزارهای سنجش مربوط به کیفیت، رضایت یا سازگاری زناشویی را تکمیل کنند، اغلب یک یا چند مولفه از نیاز به صمیمیت را برای خودشان مشکل زا تشخیص می دهند. نتایج نشان داد که آموزش زوج درمانی گروهی مبنی بر رویکرد شناختی-رفتاری بر رضامندی زناشویی زوجین به طرز معناداری اثر مثبت داشته و رضامندی زناشویی زوجین را افزایش داده است. مهارت. شناختی در درک مسایل زناشویی و تغییر رابطه اهمیت زیادی دارد. گاهی زوجین به علت ناآگاهی، مجموعه ای از انتظارات، باورها و تصورات خیالی را که عمدتا غیرواقع بینانه است و منجر به کاهش ارتباط صمیمی می شود، در روابط زناشویی وارد می کنند. با افزایش شناخت و آگاهی، استنتاج افراد از مشاهده ی رفتار همسرشان به طور جدی، واقعی می شود و از باورهای غیرمنطقی و خطاهای شناختی جلوگیری به عمل می آید.

کلیدواژه ها:

اثربخشی ، زوج درمانی شناختی- رفتاری گروهی ، پربارسازی روابط زناشویی ، جامعه ، خانواده.