بررسی تاثیر روش های تربیتی مدرسه بر کاهش اضطراب و پرخاشگری در دانش آموزان

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر روش های تربیتی مورد استفاده در مدارس ابتدایی بر کاهش سطح اضطراب و پرخاشگری در دانش آموزان بود. اضطراب و پرخاشگری از جمله مشکلات رفتاری و هیجانی شایع در دوران کودکی هستند که می توانند تاثیرات منفی بر فرآیند یادگیری، تعاملات اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان داشته باشند. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی ارتباط میان برخی روش های تربیتی رایج در محیط مدرسه، مانند شیوه های نظم دهی، ارتباط معلم و دانش آموز، برنامه های آموزش مهارت های زندگی و اجتماعی، و میزان بروز رفتارهای اضطرابی و پرخاشگرانه در دانش آموزان مقطع ابتدایی پرداخت. یافته ها نشان دادند که استفاده از روش های تربیتی مثبت، مبتنی بر حمایت، تشویق، آموزش مهارت های حل مسئله و برقراری ارتباط موثر میان کادر مدرسه و دانش آموزان، با کاهش معناداری در سطوح اضطراب و پرخاشگری در دانش آموزان همراه است. در مقابل، شیوه های سخت گیرانه یا تنبیهی، ممکن است این مشکلات را تشدید کنند. نتایج این تحقیق بر اهمیت بازنگری در شیوه های تربیتی مدارس ابتدایی و لزوم تمرکز بر رویکردهای حمایتی و پیشگیرانه برای ارتقاء سلامت روان و بهزیستی دانش آموزان تاکید دارد. این یافته ها می تواند راهنمای عمل برای مدیران، معلمان و مشاوران مدرسه در جهت ایجاد محیطی امن، حمایتی و مطلوب برای رشد و یادگیری کودکان باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، پرخاشگری ، دانش آموزان.