اثر روابط معلمان ورزش و دانش آموزان بر همدلی و هوش هیجانی دانش آموزان دختر نوجوان

امروزه آموزش به معنای واقعی انجام دادن مجموعه ای از اقدامات برای رشد همه جانبه دانش آموزان است. لذا هدف از پژوهش حاضر، مطالعه اثر روابط معلمان ورزش و دانش آموزان بر همدلی و هوش هیجانی دانش آموزان دختر نوجوان بود. پژوهش حاضر کاربردی و از نوع تحلیل مسیر است که جمع آوری داده ها به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان نوجوان مقطع متوسطه شهرستان آزادشهر به تعداد ۱۵۶۰ نفر بود که بر اساس جدول کوکران تعداد ۳۰۸ نفر از دختر نوجوان بصورت هدفمند به عنوان نمونه در این پژوهش مشارکت داشتند. برای جمع آوری داده های این پژوهش از سه پرسش نامه استاندارد روابط معلم و دانش آموز، همدلی ، هوش هیجانی استفاده شد. روایی پرسش نامه ها توسط متخصصان مدیریت ورزشی تایید و پایایی آن ها در یک مطالعه مقدماتی با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۱/۰، ۸۲/۰، ۸۶/۰ محاسبه گردید. داده های گردآوری شده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نرم افزارهای SPSS ۲۵ و Smart PLS ۳ جهت تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد، که بین روابط معلمان ورزش و دانش آموزان بر همدلی دانش آموزان دختر نوجوان رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد بین روابط معلمان ورزش و دانش آموزان بر هوش هیجانی دانش آموزان دختر نوجوان اثر معنی داری وجود نداشت. در نهایت مشخص گردید بین روابط معلمان ورزش و دانش آموزان بر هوش هیجانی دانش آموزان دختر نوجوان با نقش میانجی همدلی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

روابط معلم- دانش آموز ، همدلی ، هوش هیجانی ، تعاملات ، گلستان