بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر آموزش و یادگیری دانش آموزان ابتدایی

در طول سالیان گذشته امتحان و استفاده از نمره به عنوان یک شاخص مهم در آموزش و پرورش نقش به سزایی داشته است. ارزشیابی توصیفی، شکلی از ارزشیابی تحصیلی-تربیتی است که در آن معلم با مشارکت فعال و دانش آموز و اولیای ایشان با استفاده از ابزارهای مختلف به جمع آوری اطلاعات در زمینه تلاش ها، پیشرفت ها و موفقیت های دانش آموزان می پردازد و با طبقه بندی تحلیل و تفسیر اطلاعات به آنها کمک می کند تا بهتر یاد بگیرند و مشکلات یادگیری خود را به کمک اولیا و معلمان برطرف کنند. هدف اصلی در ارزشیابی توصیفی بهبود شرایط یادگیری دانش آموزان با از بین بردن اضطراب های نامطلوب ناشی از برگزاری امتحانات و بازخوردهای عددی است. هدف پژوهش حاضر تاثیر ارزشیابی توصیفی در یادگیری دانش آموزان مدارس ابتدایی بود. مهمترین ویژگی ارزشیابی توصیفی، جهت گیری اصلاحی آن است. زیرا این فرصت را به معلم و دانش آموز می دهد که برای تحقق اهداف و انتظارات آموزشی در موقع مناسب تغییرات لازم را در فعالیتهای یاددهی-یادگیری به عمل آورند. بر اساس این طرح دانش آموزان در فرآیند آموزش به طور پیوسته مورد ارزشیابی قرار می گیرند و معلم با به کارگیری ابزارهای مختلف اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری و ثبت کرده و با استفاده از نتایج آن و با در نظر گرفتن اهداف و انتظارات آموزشی درباره وضعیت فرد، داوری کرده و به طور مستمر به دانش آموز و اولیاء بازخورد می دهد و آنها را در جریان نقاط قوت و ضعفشان قرار داده و توصیه های لازم را ارائه می نماید. در پایان پس از ارائه یافته ها، پیشنهادهایی مطرح می گردد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، آموزش ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری