رابطه مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی با مهارت های حرفه ای مربیان پیش دبستانی شهرستان سمیرم

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی با مهارت های حرفه ای مربیان پیش دبستانی شهرستان سمیرم انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه مربیان مقطع پیش دبستانی شهرستان سمیرم در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند. با استفاده از نمونه گیری در دسترس و با توجه به جدول کرجسی و مورگان ۱۵۰ نفر برای این پژوهش انتخاب شدند و به پرسشنامه های خودکارآمدی شرر و هادوکس (۱۹۸۲)، پرسشنامه مهارت های ارتباطی بارتون ۱۹۹۰ و پرسشنامه مهارت های حرفه ای مربیان حاجی زاده (۱۳۹۰) پاسخ دادند. داده ها با استفاده آزمون همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل گردید. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که رابطه معنادار بین مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی با مهارت های حرفه ای مربیان معنادار است. ضریب همبستگی رابطه بین خودکارآمدی با مهارت های حرفه ای مربیان معنادار است (۰۵/۰>P). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد نتایج آزمون رگرسیون بین متغیرهای مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی و متغیر مهارت های حرفه ای نشان می دهد که بین این دو متغیر با مهارت های حرفه ای همبستگی مثبت و معنی داری وجود دارد. سطح معنی داری مربوط به هر دو متغیر مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی کمتر از ۰۵/۰ است و مقدار بتای به دست آمده برای مهارت های ارتباطی برابر ۸۷۰/۰ و خودکارآمدی ۶۴۰/۰ می باشد. بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که آموزش در مقطع پیش دبستانی با افزایش خودکارآمدی و مهارت های ارتباطی و حرفه ای رابطه داشته و در پیش بینی آنها نقش دارند.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، خودکارآمدی ، مهارت های حرفه ای ، مربیان