مدیریت مشارکت اجتماعی در توسعه پایدار: چارچوبها، چالش ها و راهکارها

این مقاله مروری با تاکید بررسی نقش تلفیق رویکردهای مدیریتی و علوم اجتماعی در مدیریت بحران های اجتماعی انجام شده است. بحران های اجتماعی، از جمله فجایع طبیعی، بحران های انسانی، و هم گیری ها، نیازمند پاسخگویی موثر و هماهنگ هستند. این پژوهش با استفاده از روش مروری سیستماتیک، به تحلیل مطالعات پیشین در حوزه های مدیریت و علوم اجتماعی پرداخته و تلاش می کند تا چارچوب ها، چالش ها، و راهکارهای موثر در مدیریت بحران های اجتماعی را شناسایی کند. نتایج نشان می دهد که تلفیق رویکردهای مدیریتی (مانند مدل های تصمیم گیری و برنامه ریزی) با رویکردهای علوم اجتماعی (مانند تعامل اجتماعی و مشارکت های جامعه) می تواند با بهبود اثربخشی مدیریت بحران ها منجر شود. همچنین، این مطالعه به شناسایی شکاف های تحقیقاتی و ارائه پیشنهاداتی برای پژوهش های آینده و سیاستگذاری های موثر در این حوزه پرداخته است. یافته های حاصل از آن نشان می دهد که رویکردهای میان رشته ای، با تاکید بر همکاری بین نهادهای مدیریتی و جامعه مدنی، می توانند به افزایش تعاملات اجتماعی و کاهش آسیب های ناشی از بحران های اجتماعی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، رویکردهای میان رشته ای ، تعامل اجتماعی ، پاسخگویی موثر