اقدام پژوهی: چگونه توانستم در سمت مدیر اضطراب همکاران را هنگام کار کاهش دهم؟

کار معلمی تنها یک شغل نیست زیرا با فکر و ذهن و روح افراد ارتباط دارد. معلم باید مسائل و مشکلات عاطفی، خانوادگی، مالی و شغلی خود را در لایه های زیرین گذاشته و وقتی وارد کلاس می شود ظاهر او به گونه ای باشد که گویی همه چیز عالی است. بدیهی است که این کار از عهده هر صاحب علم و تجربه ای برنمی آید. تحقیقات نشان داده معلمان مقطع دبستان و پیش دبستانی اعلام کرده اند تحت تاثیر سن و سال بچه ها و ساعات طولانی و پر کار در مقاطع دبستان و پیش دبستانی و نیاز به توجهات همه جانبه معلم اعم از علمی و مهارتی و محیطی فشار روحی بیشتری بر معلمان وارد می کند. معلمانی که در مقاطع دبستان و پیش دبستانی مشغول کار هستند در حدود ۱۴ درصد اضطراب دارند، در صورتی که معلمان در مقطع دبیرستان حدود ۹ درصد اضطراب دارند. البته بخشی از این اضطراب می تواند مربوط به ساعات کار و روزهای کاری معلمان باشد. زیرا دبیرستان معلمان هر روز باید ساعات کمتری را سر کار باشند و همین مساله زمینه ساز آرامش و استراحت بیشتر برای آنها است. تعداد دانش آموزان در هر کلاس در مقطع ابتدایی عموما بیشتر از دیگر مقاطع است و همین تعداد زیاد دانش آموزان در این مقطع تا حدی وابسته به والدین هستند و رفتارهای استقلال طلبانه آنها در حال شکل گیری است و همین موضوع نیازمند توجه و انرژی معلمان است. بررسی ها نشان داده معلمانی که حدود ۱۲ تا ۱۵ دانش آموز در هر کلاس دارند، نسبت به گروهی که بالای ۱۸ تا ۲۰ دانش آموز دارند داده اضطراب کمتری هستند. چنانچه معلمان در سطوح بالاتر دبستان کار کنند، تعداد کلاس هایی که باید در روز داشته باشند نیز میزان قابل توجهی بر اضطراب آنها می افزاید. بنابراین در اقدام پژوهی حاضر قصد دارم اضطراب همکاران را هنگام کار کاهش دهم.