بررسی مهاجرت نخبگان علمی در ایران

فرار مغزها را می توان به منزله نوعی پدیده یا مسئله اجتماعی تعریف کرد که در واقعیت روند توسعه ملی کشورهای در حال توسعه، تبعات منفی و در شرایطی پیامد های مطلوبی دارد. اصولا جامعه ایران برای دستیابی به الگویی از پیشرفت، نیازمند تعلیم، پرورش و به کارگیری نیروی متخصص در جنبه های متعدد توسعه است و تقویت استعداد های داخلی و کاستن از خالی های فکری و مادی از ضرورت های آن محسوب می شود. سرمایه انسانی عامل موثری در رشد و توسعه اقتصادی، پرکردن شکاف عمیق تکنولوژیکی، کاهش نقش مزیت نسبی طبیعی و افزایش نقش مزیت نسبی اکتسابی کشورهای در حال توسعه، محسوب می شود. به همین منظور سهم قابل توجهی از منابع آنها صرف آموزش نیروی انسانی می شود. اما زمانی که باید سرمایه انسانی مورد بهره برداری قرارگیرد، به شکل فرار مغزها خارج شده و زیان جبران ناپذیری متوجه کشورهای در حال توسعه می شود. بنابراین شناسایی علل فرار مغزها می تواند در جلوگیری از خروج متخصصان و افزایش ضریب ماندگاری آنها موثر باشد. لذا هدف این مقاله شناسایی عوامل موثر بر فرار مغزها از کشور ایران می باشد.

کلیدواژه ها:

ایران ، فرار مغز ها ، مهاجرت نخبگان ، مسئله اجتماعی