اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

انسان موجودی اجتماعی است و به همین دلیل از لحظه تولد تا آخر عمر در اجتماع به سر میبرد و دائما در تعامل با انسانهای دیگر می باشد. موضوع مهارتهای اجتماعی کودکان بخشی از مسئله اجتماعی شدن آنان است و اجتماعی شدن جریانی است که در آن هنجارها، مهارتها، انگیزه ها و طرز تلقیها و رفتار فرد شکل می گیرد. مهارتهای اجتماعی می تواند به عنوان مهارتهای لازم برای تطبیق با نیازهای اجتماعی و نیز حفظ روابط بین فردی و پیشرفت تحصیلی رضایت بخش تعریف شود. لذا با توجه به این مهم پژوهش حاضر با هدف، بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام گرفت. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه مورد مطالعه پژوهش را دانش آموزان شهر سنندج تشکیل دادند، ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سنجش پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۱۱۱) بود که پایایی آن از طریق روش کودر ریچاردسون محاسبه شد که در پیش آزمون و پس آزمون به ترتیب ۵۷/۰ و ۵۷/۰ بود و روایی آن از طریق نظرخواهی از معلمان مدرسه تایید شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری کولموگرف اسمیرونوف، همبستگی پیرسون، آزمون t همبسته استفاده گردید. نتایج نشان داد، نمره میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در پیش آزمون ۰۰/۴۳ بود که در پس آزمون به ۴۰/۴۵ افزایش یافته است و این افزایش از نظر آماری نیز معنادار می باشد (۰۰۳/.۰=p .) در واقع بین دانش آموزانی که مهارتهای اجتماعی را آموزش دیده بودند با دانش آموزانی که این آموزش را ندیده اند در میزان پیشرفت تحصیلی آنها تفاوت معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مهارت اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، مدرسه