نقش آموزگاران در اجرای برنامه های تربیتی و پرورشی در مدارس با تکیه بر سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

هدف از پژوهش حاضر نقش آموزگاران در اجرای برنامه های تربیتی و پرورشی در مدارس با تکیه بر سند تحول بنیادین آموزش و پرورش است. روش پژوهش بصورت مروری بوده و با مطالعه اسناد و متون موجود در این زمینه انجام شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که فناوری های نوین، به ویژه ابزارهای هوشمند و نرم افزارهای آموزشی، می توانند نقش موثری در تقویت برنامه های تربیتی ایفا کنند. با این حال، استفاده از این فناوری ها در بسیاری از مدارس محدود است. سطح آگاهی معلمان از اهداف، اصول و راهبردهای مطرح شده در سند تحول بنیادین، نقش تعیین کننده ای در کیفیت اجرای برنامه های تربیتی و پرورشی دارد. آموزش های تخصصی و کارگاه های توانمندسازی باید به طور منظم برای آموزگاران برگزار شود تا دانش و مهارت های لازم برای عملیاتی کردن اهداف سند به دست آورند. معلمان در مسیر اجرای برنامه های تربیتی و پرورشی با چالش های متعددی مواجه هستند. معلمان به عنوان الگوهای رفتاری، تاثیر مستقیم بر تربیت اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان دارند. رفتار و تعاملات مثبت معلمان با دانش آموزان، تاثیر شگرفی بر تقویت ارزش های اخلاقی، مهارت های اجتماعی و خودباوری آنان دارد. آموزگاران می توانند از طریق ایجاد فضای حمایتی، ارتباط صمیمی و احترام متقابل، زمینه ساز رشد اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان شوند. تمرکز بر توانمندسازی معلمان در زمینه مهارت های ارتباطی و استفاده از تکنیک های تربیتی نوین می تواند به بهبود این نقش کمک کند. مدارس و معلمان در بسیاری از موارد به جای تلفیق آموزش و تربیت، این دو حوزه را به صورت مجزا دنبال می کنند. این موضوع موجب ایجاد شکاف میان جنبه های شناختی و عاطفی-اجتماعی در یادگیری دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

آموزگاران ، برنامه های تربیتی و پرورشی ، سند تحول بنیادین ، آموزش و پرورش