تاثیر بازی های آموزشی بر کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف از این پژوهش بررسی نقش بازی های آموزشی در افزایش یادگیری دانش آموزان بوده است. یکی از روش های جدید و نوین آموزش، استفاده از بازی های آموزشی در امر تدریس می باشد که در این روش همه دانش آموزان با هر فرهنگ، سطح هوش و تفاوت فردی به صورت مستقیم و با علاقه و انگیزه به انجام آن می پردازند. در انجام بازی می توان مطالب درسی و آموزشی را به صورت غیرمستقیم و عملی به دانش آموزان آموخت و این یادگیری نیز عمیق تر و پایدار تر می باشد زیرا دانش آموزان با علاقه درگیر یادگیری می شوند. در این مقاله به بررسی نقش بازی های آموزشی و اهمیت و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان پرداخته شده است. همچنین در پایان این پژوهش به بررسی روش تدریس بازی و مزایا و معایب آن پرداخته شده است. روش تحقیق این مطالعه توصیفی-تحلیلی بود که با استفاده از منابع کتابخانه ای مورد بررسی قرار گرفته است. ایجاد موقعیت های یادگیری تعاملی، روش های مطلوب آموزش و پرورش به شمار می آید. پژوهشگران و دانشمندان در حوزه آموزش و پرورش، ارزش های واالی تعاملی بودن محیط های آموزشی را پیوسته مطرح و بر آن تاکید کرده اند. این محیط ها شامل موقعیت هایی هستند که در آنها دانش آموزان به جای اینکه گیرندگان غیرفعال اطلاعات از منابع آموزشی باشند، خود به طور مستقیم در فرایند یادگیری شرکت فعالانه دارند. یکی از موقعیت های تعاملی بین شاگرد و معلم، بازی های آموزشی است که در بطن خود، دارای هدف آموزشی است؛ یعنی انتقال نکته های خاص، برجسته کردن قابلیت های ویژه با تعمیق مهارت ها. پژوهش حاضر مطالعه مروری است که اطلاعات آن از روش کتابخانه ای از طریق بررسی تعداد بسیار زیادی مقاله، اینترنت، بهره گیری از نظر صاحب نظران و اساتید و کتاب های مرتبط در این زمینه جمع آوری گردیده است. در این پژوهش، ضمن ارایه تعریف بازی آموزشی، تاثیر این بازی ها در یادگیری دانش آموزان بررسی شده است. و نتایج تحقیق نشان داد که دانش آموزانی که از بازی های آموزشی و کلاسی استفاده می کنند و با این بازی ها، آموزش می بینند موفق تر از دانش آموزان بی بهره از این بازی ها هستند. بنابراین بین استفاده و بکارگیری از بازی های آموزشی و کلاسی با میزان یادگیری دانش آموزان در مقطع ابتدایی رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، یادگیری ، ابتدایی ، تدریس