رابطه سبک رهبری مدیران آموزش و پرورش با اثربخشی سازمانی از دیدگاه کارکنان اداری

تحقیق حاضر به بررسی رابطه سبک رهبری مدیران آموزش و پرورش با اثربخشی سازمانی از دیدگاه کارکنان اداری می پردازد. در دنیای امروز، رشد و موفقیت سازمان ها به شدت متاثر از رهبری کارآمد است. این مطالعه با هدف شناسایی و تحلیل سبک های رهبری مدیران در حوزه آموزش و پرورش و تاثیر آن ها بر اثربخشی سازمانی، انجام شده است. روش تحقیق به کاررفته در این پژوهش، توصیفی-همبستگی است و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شده و تحلیل شده اند. جامعه آماری شامل کارکنان اداری آموزش و پرورش شهرستان های مختلف است. نتایج نشان می دهد که سبک رهبری مشارکتی و تحول خواه، تاثیر مثبت و معناداری بر اثربخشی سازمانی دارد. این در حالی است که سبک رهبری مستبد به طور خاص با کاهش درجات اثربخشی سازمانی مرتبط بوده است. علاوه بر این، مطالعه به بررسی مهارت های لازم برای مددکاری در محیط های آموزشی نیز می پردازد. این مهارت ها شامل ارتباط موثر، همدلی، و حل مسئله است که تمامی آن ها برای ایجاد فرهنگ سازمانی مثبت و تغییر رفتار در کارکنان ضروری است. با ارتقاء این مهارت ها، می توان به نتایج بهتری در زمینه عملکرد سازمانی دست یافت. نتیجه گیری این تحقیق نشان می دهد که توجه به سبک های رهبری مناسب و تطابق آنها با نیازهای کارکنان، می تواند نقش موثری در بهبود عملکرد سازمان ها ایفا کند. همچنین، تقویت مهارت های مددکاری به عنوان ابزاری برای ایجاد تغییرات مثبت در رفتار کارکنان، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این نتایج می تواند مبنای برنامه ریزی ها و تصمیم گیری های مدیریتی در حوزه آموزش و پرورش قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری ، اثربخشی سازمانی ، مدیران آموزش و پرورش ، کارکنان اداری ، مهارت های مددکاری.