کاهش مصرف سموم در مزارع گندم با حفظ و حمایت دشمنان طبیعی آفات گندم

حدود ۱۵ گونه از حشرات زیان آور گندم و جو از آفات درجه اول و دوم آنها بوده و زیان اقتصادی به این محصولات وارد می کنند. هر ساله سطوح وسیعی از مزارع گندم و جو علیه آفات سمپاشی می شوند. مصرف بیش از حد حشره کش ها عالوه بر اینکه در طولانی مدت آفات را کنترل نخواهد کرد، بلکه آلودگی های زیست محیطی، مسمومیت های حاد و مزمن، طغیان مجدد آفات و طغیان آفات ثانویه را موجب می شوند. مزارع گندم از زیستگاه های مهم دشمنان طبیعی هستند، حفظ و حمایت از دشمنان طبیعی آفات در مزارع گندم، ضمن کاهش جمعیت آفات موجب افزایش جمعیت حشرات مفید در سایر مزارع می شود. از عوامل مهم موفقیت کنترل بیولوژیکی در مزارع گندم، فراهم بودن غذا برای دشمنان طبیعی آفات می باشد. کاشت و یا حفظ و نگهداری گیاهان گلدار در حاشیه مزارع گندم باعث جلب و نگهداری دشمنان طبیعی در آن ناحیه شده و از طریق تامین شهد و گرده، طول عمر و باروری دشمنان طبیعی آفات مزارع گندم را افزایش می دهند. همچنین باعث می شوند دشمنان طبیعی آفات زمان زیادتری را برای جستجوی آفت در نزدیک منبع تغذیه ای صرف کنند. این امر منجر به افزایش شکارگری و پارازیتیسم آفات در مزارع گندم می شود. عالوه بر این گیاهان گلدار می توانند به حذف علف های هرز، اصلاح خاک و بهبود فعالیت میکروبی آن، حفظ رطوبت خاک، کاهش دمای خاک و محیط، حاصلخیزی خاک بر اثر باقیماندن بقایای آنها کمک موثری بنماید. گیاهان گل زرد، شلمی، ازمک، خاکشیر، خردل وحشی، ماشک گل خوشه ها، تلخ بیان، تلخه، بابونه سفید، گل گندم از مجموعه گیاهان گلداری هستند که در داخل مزارع گندم و حواشی آن رشد کرده و موجب جلب برخی دشمنان طبیعی می شوند.

کلیدواژه ها:

کنترل بیولوژیک ، گیاهان گلدار ، گندم