اولویت بندی کشت محصول خرما شهرستان بم بر اساس میزان آب مصرفی با هدف دستیابی به امنیت غذایی

جامعه در ارتباط بوده و نقش برجسته ای در توسعه و اشتغال کشور دارد. خوداتکایی در تامین امنیت غذایی از طریق ارتقا تولید محصولات کشاورزی است. در سال های اخیر، روش های ناپایدار کشاورزی موجب عدم پایداری در تولید شده و امنیت غذایی را به مخاطره انداخته است. اولویت بندی کشت محصول خرما بیش از هر چیز به شرایط جوی وابسته است. باتوجه به وقوع کم آبی در آینده، احتمال می رود بخشی از زمین های آبی (زراعی و باغی) فعلی کشور، امکان کشت محصولات آبی را نداشته باشند، باتوجه به محدودیتهای عوامل تولید، ویژگی های اقلیمی و جغرافیایی شهرستان بم، شناسایی مزیت نسبی محصول خرما جهت تامین امنیت غذایی از اهمیت باالیی برخوردار است. عدم آگاهی از مزیت نسبی باعث استفاده نامناسب و غیربهینه از منابع میشود؛ بنابراین شناخت مزیت نسبی محصولات در مناطق مختلف، جهت برنامهریزی و استفاده بهینه از امکانات مفید است. در این مطالعه داده های موردنیاز در تعیین اولویت کشت محصول خرما بر اساس میزان آب مصرفی با هدف دستیابی به امنیت غذایی از دادههای سالنامه آماری ایران، استان کرمان و همچنین داده آماری ایستگاههای مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی استان کرمان و به منظور بررسی هزینه و درآمد ایستگاهها با مراجعه به اسناد و مدارک ایستگاهها وضعیت هزینه و درآمد. در مطالعه حاضر با استفاده از شاخص های مزیت نسبی (یعنی شاخص هزینه منابع داخلی ( DRC ( )، شاخص نسبت هزینه به منفعت اجتماعی SCB ( ) و شاخص سود خالص اجتماعی NSP )) رتبه بندی محصول خرما و انطباق تولیدات با محدودیت منابع آب با الگوهای مزیت نسبی با هدف دستیابی به امنیت غذایی در شهرستان بم مورد بررسی قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

اولویتبندی ، کشت محصول خرما ، میزان آب ، امنیت غذایی ، شهرستان بم