اثر محلول پاشی اسید جیبرلیک بر ویژگی ها ی رشد و فیزیولوژی گیاه کوکب (Dahlia variabilis)

به منظور بررسی اثر غلظت های مختلف اسید جیبرلیک بر ویژگی های مورفولوژیک و فیزیولوژیک گیاه کوکب (Dahlia variabilis)، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار سطح جیبرلیک اسید (۰، ۱۰، ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر) و چهار تکرار انجام شد. بذرهای کوکب ابتدا در سینی نشاء کشت شدند و پس از رشد اولیه، به گلدان های مستقل منتقل شدند. پس از استقرار، تیمارها به صورت محلول پاشی هر سه روز یکبار اعمال شدند و آبیاری در شرایط ظرفیت زراعی انجام گرفت. پارامترهای مورد بررسی شامل طول ساقه، تعداد برگ، تعداد میانگینه، تعداد شاخه جانبی و میزان نشت یونی بودند. نتایج نشان داد که محلول پاشی جیبرلیک اسید تاثیر معنی داری بر رشد و توسعه گیاه کوکب دارد. با افزایش غلظت اسید جیبرلیک، طول ساقه به طور قابل توجهی افزایش یافت، به طوری که بیشترین ارتفاع ساقه در تیمار ۱۰۰ میلی گرم در لیتر (۱۶.۴۴ سانتیمتر) مشاهده شد که نسبت به تیمار شاهد (۶.۲۱ سانتیمتر) افزایش معنی داری داشت (p<۰.۰۵). تعداد برگ ها نیز با افزایش غلظت جیبرلیک اسید افزایش یافت و در تیمار ۱۰۰ میلی گرم در لیتر به ۶۷.۱۵ عدد رسید. همچنین، تعداد میانگینه و شاخه های جانبی نیز در تیمارهای ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر افزایش نشان دادند، اما تفاوت معنی داری بین این دو تیمار مشاهده نشد. از سوی دیگر، میزان نشت یونی در تیمار ۱۰۰ میلی گرم در لیتر کمترین مقدار (۵۶ درصد) را نشان داد که بیانگر بهبود مقاومت غشای سلولی و کاهش تنش های فیزیولوژیکی بود. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که محلول پاشی جیبرلیک اسید، به ویژه در غلظت های بالاتر، باعث افزایش ویژگی های رشدی و بهبود فیزیولوژیکی گیاه کوکب شد. بنابراین، استفاده از جیبرلیک اسید می تواند به عنوان یک راهکار موثر در افزایش رشد و بهبود عملکرد این گیاه زینتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

جیبرلین ، رشد گیاه ، نشت یونی ، تنظیم کننده رشد ، ویژگی های مورفولوژیک