کارورزی به عنوان ابزاری برای شناخت چالش های محیط آموزشی و توسعه مهارت های تدریس

این پژوهش به بررسی تجربیات کارورزی دانشجو-معلمان در محیط های آموزشی ابتدایی می پردازد. این پژوهش به دنبال فهم تجربیات کارورزی دانشجو-معلمان و تاثیرات آن بر توسعه مهارت های حرفه ای و شناخت چالش های محیط آموزشی می باشد. داده ها از طریق مشاهدات میدانی، پرسشنامه، یادداشت های روزانه و تعاملات مستقیم با دانش آموزان، معلمان و مدیران جمع آوری شده اند. ابزارهای پژوهش شامل مشاهده مستقیم، یادداشت برداری و مصاحبه بوده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که کارورزی تاثیرات قابل توجهی بر توسعه مهارت های آموزشی، شناخت چالش های محیط آموزشی و تقویت روابط معلم-دانش آموز دارد. کارورزی همچنین فرصتی برای خودارزیابی و شناسایی نقاط قوت و ضعف دانشجو-معلمان فراهم می آورد. این پژوهش نشان می دهد که کارورزی یک ابزار قدرتمند برای توسعه حرفه ای معلمان و بهبود کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی می باشد. پیشنهاد می شود که برنامه های کارورزی با تاکید بر تعاملات مستقیم و یادگیری عملی توسعه یابند تا دانشجو-معلمان بتوانند به بهترین شکل ممکن برای وظایف آینده خود آماده شوند.

کلیدواژه ها:

کارورزی ، تجربه آموزشی ، تعامل معلم-دانش آموز ، توسعه حرفه ای ، محیط آموزشی