خوانش تطبیقی اسطوره جفت گیاهی در چکامه های ادونیس و شاملو با تکیه بر نظریه فرهنگ شناسی و بازیابی هویت

اسطوره جفت گیاهی از نمادهای دیرینه اساطیری در فرهنگ های کهن است از ارتباط انسان و طبیعت شکل گرفته است. مقاله حاضر به خوانش تطبیقی اسطوره های جفت گیاهی در شعر ادونیس و شاملو می پردازد از منظر رویکردهای فرهنگ شناسی و بازیابی هویت در آثار خود از اسطوره ها و نمادهای فرهنگی به عنوان ابزاری برای بازسازی هویت های جمعی جسته اند. در این تحقیق، جفت گیاهی به عنوان نماد فرهنگی مورد تحلیل قرار می گیرد که مفاهیمی چون زندگی، مرگ، رشد و انقطاع را در بر می گیرد. در شعر شاعر به تحلیل معنای نمادین اسطوره جفت گیاهی و تاثیر آن بر بازتاب مفاهیمی چون زندگی، مرگ، رستخیز هویت انسانی پرداخته و نشان دهد چگونه هر یک از شاعران با بازآفرینی و تفسیر دوباره این اسطوره ها، به نقد هویت های موجود و بازسازی هویت های جدید می پردازند و از این طریق بحران های فرهنگی و هویتی خود را بازنمایی می کنند. دریافت فرجامین جستار حکایت از آن دارد ادونیس در شعر خود این اسطوره را نگرشی فلسفی و پرواز از میراث فرهنگی می کند و شاملو با رویکردی مدرن و اجتماعی بر ارتباط انسان و طبیعت را در قالبی نوین بازآفرینی می کند. ادونیس و شاملو با استفاده از این اسطوره ها در چارچوب فرهنگی و سیاسی جهان عرب و شاملو در زمینه تحولات اجتماعی و سیاسی ایران، به بازسازی هویت های ملی و فردی پرداخته اند.

کلیدواژه ها:

اسطوره های جفت گیاهی ، فرهنگ شناسی ، هویت فرهنگی سازی ، هویت ، نمادها ، شعر ادونیس ، شعر احمد شاملو