علت مشابهت پدیدهها و تئوری های جایگزین وام گیری با مطالعه موردی منجی در اسلام و مسیحیت

وامگیری یکی از پرکاربردترین اشکال توضیح مشابهت های دو پدیده است. شرایط و فرآیند وامگیری بین دو پدیده مشابه به صورت روشمند به ندرت کار شده است. این مقاله در ابتدا روش وامگیری را تبیین می کند. در ادامه مثال های نقضی علیه وامگیری می زند. یعنی حالت هایی که ظاهرا باید وام گیری اتفاق افتاده باشد ولی وامگیری بین دو پدیده مشابه رخ نداده است. سپس برای پرکردن خال ایجاد شده، با یک نگاه کالن نگر، به بررسی علل مشابهت دو پدیده می پردازد. بعد از آن، به کمک منطق سه سطحی هوسرل با خوانش رومن اینگاردن، روش تحقیق مشابهت شناسی را به صورت گام به گام تبیین می کند. در انتها برای آزمودن روش تحقیق مشابهت شناسی، منجی در مسیحیت و اسلام را به صورت موردی مطالعه می کند. در ادامه، چالش های این مطالعه موردی را برطرف می کند و در انتها نتیجه می گیرد مهدی(عج) در اسلام اصیل است و تفکر منجی گرایی و مهدویت در اسلام، وامگیری از ادیان قبلی نیست. نتیجه کلی این مقاله این است که روش تحقیق مشابهت شناسی، مطالعات تطبیقی را شفافتر، دقیق تر و نقدپذیر تر می کند. این مقاله در ابتدا با پارادایم انتقادی مساله را نشان می دهد و برای حل مساله ایجاد شده با پارادایم اقناعی و روی کرد کیفی مدلی برای مطالعات تطبیقی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

وامگیری ، اصالت ، منجی ، محمد(ص) ، منطق سه سطحی هوسرل ، رومن اینگاردن