نقش برنامه های همیارمعلم در بهبود روابط مدرسه و دانش آموزان

یکی از راهبردهای نوین برای بهبود فضای آموزشی و ارتقاء تعاملات انسانی در محیط مدرسه، اجرای برنامه های همیار معلم است. این برنامه ها با هدف توانمندسازی دانش آموزان برای ایفای نقش های حمایتی و مشارکتی در کنار معلمان طراحی شده اند. مقاله حاضر با رویکردی مروری و کتابخانه ای، به بررسی نقش این برنامه ها در بهبود روابط بین مدرسه و دانش آموزان می پردازد. یافته های حاصل از تحلیل متون و پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که مشارکت دانش آموزان به عنوان همیار معلم، موجب افزایش احساس مسئولیت پذیری، ارتقاء خودکارآمدی، کاهش تنش ها، و ایجاد ارتباط مثبت بین معلمان و دانش آموزان می گردد. همچنین، اجرای موفق این برنامه ها مستلزم فراهم آوردن بسترهای فرهنگی، آموزشی و مدیریتی مناسب در مدرسه است. در نهایت، مقاله بر اهمیت گسترش این نوع برنامه ها به عنوان ابزاری موثر در بهبود جو مدرسه و ارتقاء کیفیت یادگیری تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

همیار معلم ، روابط مدرسه و دانش آموز ، مشارکت دانش آموزی ، محیط یادگیری ، تعامل آموزشی ، مسئولیت پذیری