بررسی رابطه میان اشتغال مادر با اضطراب جدایی کودکان پیش دبستانی ناحیه ۷ آموزش و پرورش مشهد

اضطراب جدایی یکی از رایجترین مشکلات روان شناختی در کودکان پیش دبستانی است که می تواند پیامدهای منفی بر رشد عاطفی، اجتماعی و تحصیلی آنها داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر اشتغال مادر، حمایت اجتماعی و وضعیت خانوادگی بر اضطراب جدایی کودکان انجام شده است. این پژوهش کمی از نوع همبستگی است و از حیث هدف کاربردی است. فعالیت های آماری با بهره مندی از نرم افزار SPSS ۲۸ صورت گرفته است. پرسشنامه ی اضطراب جدایی نسخه ی والد مورد استفاده قرار گرفته است. در این پژوهش جامعه ی آماری مشتمل بر ۱۲۰۰ نفر از مادرانی بود که فرزند آنها چهار تا شش ساله بود و در پیش دبستانی های ناحیه ی ۷ مشهد ثبت نام شده و حضور داشتند که حجم نمونه با توجه به جدول مورگان تعداد ۱۵۰ تعیین گردید. روش نمونه گیری در دسترس بوده است. میانگین اضطراب جدایی فرزندان مادران شاغل کمی بالاتر از مادران غیرشاغل است، اما تفاوت بین میانگین ها قابل توجه نیست. این تحقیق نشان داد که در میان ابعاد مختلف اضطراب، احساس ناامنی و ترس از تنهایی بیشترین میزان اضطراب را در جامعه مورد مطالعه ایجاد کرده است و نگرانی های مربوط به بیماری جسمانی و وقوع حوادث خطرناک کمتر گزارش شدند. اضطراب کودکان بیشتر با احساس امنیت، حمایت اجتماعی و سبک فرزندپروری مرتبط است تا وضعیت اشتغال مادر. برخالف مطالعات گذشته، این پژوهش نشان داد که اشتغال مادر به تنهایی تاثیر معناداری بر اضطراب جدایی کودکان ندارد، بلکه کیفیت روابط والد-کودک نقش مهم تری در این زمینه ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

اضطراب جدایی ، اشتغال مادر ، فرزندپروری