اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در مولفههای سرمایه روان شناختی (خودکارآمدی، تابآوری، خوش بینی و امیداوری) دانش آموزان پسر مقطع متوسطه

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در مولفههای سرمایه روان شناختی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه بود. طرح پژوهش، تجربی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. نمونه پژوهش، ۳۰ نفراز دانش آموزان در شهر رشت بودند که به شیوهی تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) قرار داده شدند. برای گروه آزمایش آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد به مدت ۸ جلسهی ۹۰ دقیقهای با توالی هر هفته یک جلسه اجرا شد، ولی گروه گواه، آموزشی دریافت نکرد. هردو گروه در هنگام شروع و پایان پژوهش با استفاده از پرسشنامه سرمایه روان شناختی مک گی آزموده شدند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری و تک متغیری تحلیل گردید. نتایج نشان داد آموزش بر پایه پذیرش و تعهد در ارتقای مولفههای سرمایه روان شناختی گروه آزمایش موثر بوده و بنابراین میتوان نتیجه گرفت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در افزایش مولفههای سرمایه روانشناختی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه موثر است.

کلیدواژه ها:

امیدواری ، تابآوری ، خوش بینی ، خودکارآمدی ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، سرمایه روانشناختی