پیشبینی نوموفوب یا(بی موبایل هراسی) بر اساس اشتیاق تحصیلی با نقش میانجی احساس تنهایی در نوجوانان

هدف از پژوهش حاضر بررسی پیشبینی نوموفوبیا(بی موبایل هراسی) بر اساس اشتیاق تحصیلی با نقش میانجی احساس تنهایی در نوجوانان بود. روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش نوجوانان شهر مالرد در زمستان سال ۱۴۰۳ بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کالین(۲۰۲۳) و با روش نمونهگیری در دسترس ۳۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری دادههای پژوهش شامل پرسشنامه نوموفوبیا (NMP-Q) (یلدریم و کوریا ۲۰۱۵)، پرسشنامه اشتیاق تحصیلی (AEQ) (فردریکز و همکاران ۲۰۰۴) و مقیاس احساستنهایی - نسخه سوم (UCLA LS۳) (راسل ۱۹۹۶)بود. دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم اشتیاق تحصیلی(۶۸۸/۰-=β و ۰۰۱/۰=sig) و احساس تنهایی(۴۱۴/۰=β و ۰۰۱/۰=sig) بر روی نوموفوبیا معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که احساس تنهایی در رابطه بین اشتیاق تحصیلی(۷۱۱/۰-=β و ۰۰۱/۰=sig) بانوموفوبیا نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (۰۷۶/۰=RMSEA و ۰۵/۰>p) و ۹۷ درصد از واریانس نوموفوبیا تبیین میشود. با توجه به یافتههای این پژوهش و نقش اشتیاق تحصیلی در نوموفوبیا نوجوانان استفاده از نتایج این پژوهش برای کاهش نوموفوبیا نوجوانان پیشنهاد میشود.

کلیدواژه ها:

احساس تنهایی ، اشتیاق تحصیلی ، نوموفوبیا