تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر پرخاشگری و خود تنظیمی هیجانی در کودکان دارای نقص توجه و بیش فعالی

هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر پرخاشگری و خود تنظیمی هیجانی در کودکان دارای نقص توجه و بیش فعالی بود. یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کودکان ۱۲-۸ ساله شهر کاشان که به کلینیکهای روانشناسی، روانپزشکی کودک و نوجوان، در سال ۱۴۰۲ مراجعه و اختلال نقص توجه- بیشفعالی آنان به تایید متخصصان رسیده باشد؛ بودند. نمونه این تحقیق مشتمل بر ۳۰ نفر از جامعه مذکور بود که برای انتخاب آنها از روش نمونه گیری دردسترس استفاده شد و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. هر گروه ۱۵ نفر بود. ابزار اندازه گیری تحقیق پرسشنامه خود تنظیمی هیجانی گروس و جان (۲۰۰۳) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) بود. ابتدا از گروه آزمایش و گروه کنترل، پیش آزمون گرفته شد سپس گروه آزمایش در معرض مداخله قرار گرفت؛ اجرای جلسات آموزش مهارت زندگی (طبق کتاب مهارت های زندگی فتی و موتابی، ۱۳۸۵) در ۹ جلسه ۶۰ دقیقه ای و به صورت هفته ای دو بار اجرا گردید. پس از انجام مداخلات، پس آزمونی از گروه های آزمایشی و گوا ه گرفته شد و پس از یک ماه انجام مرحله ی پیگیری انجام گردید. نتایج نشان داد آموزش مهارت های زندگی باعث کاهش پرخاشگری و بهبود خودتنظیمی هیجان (بازداری هیجانی و ارزیابی مجدد شناختی) در کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی میشود.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، پرخاشگری ، خود تنظیمی هیجانی ، کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی