مدل یابی ساختاری دلبستگی به پدر و مادر در رابطه با خداپنداره فرزندان با نقش واسطه ای فرزندپروری ادراک شده

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل دلبستگی به پدر و مادر در رابطه با خداپنداره فرزندان با نقش واسطه ای فرزندپروری ادراک شده است. روش پژوهش با توجه ماهیت آن از نوع توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری شامل افراد مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهر شاهرود در سال ۱۴۰۳ بودند. برای تعیین حجم نمونه از فرمول براورد حجم نمونه کوکران استفاده شد که برابر ۲۰۰ نفر است. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود. جهت جمع آوری داده ها از مقیاس های سبک فرزندپروری ادراک شده گرولینک و همکاران (۱۹۹۷)، سبک دلبستگی به پدر و مادر آرمسدن و گرینبرگ (۱۹۸۷) و خداپنداشت - خداپنداره جان بزرگی (۱۳۹۵) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Amos نسخه ۲۴ و روش همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها نشان داد ترتیب ضرایب مسیر استاندارد بین دلبستگی و سبک فرزندپروری ادراک شده (۱/۰ = β و ۰۰۱/۰ = p) و سبک فرزندپروری ادراک شده و خداپنداره (۵۷/۰ = β و ۰۰۱/۰ = p) معنی دار می باشد. همچنین ضرایب مسیر استاندارد بین دلبستگی و خداپنداره (۳/۰ = β و ۰۰۱/۰ = p) معنی دار است. بنابراین جهت دستیابی به خداپنداره مثبت در بزرگسالی توجه به سبک دلبستگی و سبک های فرزندپروری الزامی به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی به پدر و مادر ، خداپنداره ، فرزندپروری ادراک شده