وفای به عهد در قرارداد های مدرن : تحلیل فقهی و حقوقی بر پایه آیه « اوفوا بالعقود»

چکیده اصل وفای به عهد یکی از اساسی ترین اصول حقوق قراردادها در فقه اسلامی و نظام های حقوقی مختلف است که بر لزوم اجرای تعهدات ناشی از قرارداد تاکید دارد. آیه 'اوفوا بالعقود' (مائده: ۱) به عنوان یکی از مستندات قرآنی این اصل، نقش مهمی در تفسیر تعهدات قراردادی و لزوم پایبندی به آنها ایفا می کند. با این حال، ظهور قراردادهای مدرن، از جمله قراردادهای الکترونیکی، قراردادهای هوشمند و قراردادهای مبتنی بر فناوری های نوین، چالش های جدیدی را در اجرای این اصل به وجود آورده است. این نوشتار با تکیه بر منابع فقهی و حقوقی، ابتدا مفهوم وفای به عهد را از منظر فقه اسلامی و تفاسیر آیه 'اوفوا بالعقود' بررسی کرده و جایگاه آن را در حقوق قراردادها تبیین می کند. سپس، با توجه به تحولات حقوقی و فناوری، چالش های اجرای این اصل در قراردادهای مدرن مورد ارزیابی قرار می گیرد. در نهایت، راهکارهایی برای هماهنگی میان مبانی فقهی وفای به عهد و نیازهای حقوقی قراردادهای امروزی ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

وفای به عهد ، اوفوا بالعقود ، فقه اسلامی ، حقوق قراردادها ، قراردادهای مدرن ، قراردادهای هوشمند ، حقوق تطبیقی