رابطه استقلال مالی و سازوکارهای نظارتی (اداری، قضایی و پارلمانی) با میزان وابستگی بودجه ای نهادهای عمومی غیردولتی به دولت: رویکردی به سوی نظارت هوشمند

نهادهای عمومی غیردولتی به عنوان بازوی توانمند دولت در ارائه خدمات عمومی، نقش بسزایی در توسعه جوامع ایفا می کنند. در این موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی، نسبت تامین مالی از محل بودجه دولتی به منابع غیر دولتی، مشخص کننده درجه استقلال و اندازه و گستره نظارت مالی از طریق دستگاه های ناظر است. نسبت تامین مالی از منابع غیر دولتی به منابع دولتی رابطه مستقیم با درجه استقلال و رابطه معکوس با نظارت مالی دستگاه های نظارت کننده دارد. این مقاله به بررسی رابطه میان درجه استقلال مالی نهادهای عمومی غیردولتی، سازوکارهای نظارتی (اداری، قضایی و پارلمانی) و میزان وابستگی بودجه ای آن ها به دولت می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین چالش های موجود در زمینه نظارت بر این نهادها و ارائه رویکردی نوین تحت عنوان “نظارت هوشمند” به منظور ارتقای اثربخشی نظارت ضمن حفظ استقلال مالی آن ها است. در این راستا، با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مرور ادبیات موضوع، به بررسی ابعاد مختلف استقلال مالی و نظارت پرداخته و چارچوبی مفهومی برای نظارت هوشمند در نهادهای عمومی غیردولتی ارائه می گردد. نتایج این پژوهش می تواند به سیاست گذاران و مدیران نهادهای عمومی غیردولتی در جهت بهبود سازوکارهای نظارتی و تقویت استقلال مالی این نهادها یاری رساند.

کلیدواژه ها:

نظارت مالی ، استقلال مالی ، موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی ، منابع عمومی ، نظارت هوشمند