بررسی علل و چگونگی حملات اولیه وایگینگ ها به طبرستان و دیلمان

وایکینگ ها مهم ترین مهاجمان قرون هشت تا ده میلادی در اروپا بودند. ایشان تمامی سواحل شمال و جنوب اروپا را درنوردیدند و نقش مهمی در تاریخ اروپا در میانه قرون وسطی بازی کردند. حملات وایکینگ ها در غرب بسیار شناخته شده است و باعث تغییر مسیر تاریخ و جغرافیا در کشورهای فرانسه، انگلستان، ایتالیا و حتی شمال آفریقا گردید. بعدها نیروهای وایکینگ که نورمان نامیده می شد، در تاریخ جنگ های صلیبی نقش اساسی بازی کرد و شاهزاده نشین انطاکیه را در قلمروی مقدس تاسیس کردند. اما یکی از ناشناخته ترین بخش های تاریخ وایکینگ ها حملات گروه های تهاجمی وایکینگ به سرزمین ایران است. از آنجا که این حملات در تاریخ میانه ایران به نام حملات روس ها تعبیر شده است، اصولا دچار استحاله ماهیت شده و کمتر کسی در تاریخ ایران به این نکته توجه کرده است، که روس های مهاجم به ایران در اواخر قرن سوم و چهارم در حقیقت وایکینگ هایی است، که کمی پیش تر در سرزمین روسیه دولت های جدیدی تشکیل داده اند. هدف از این پژوهش بررسی چرایی و چگونگی حملات اولیه وایکینگ ها به ایران در سال های ۸۸۰ تا ۹۱۱ م است. دلیل اهمیت موضوع شناسایی مهاجمان کمتر شناخته شده وایکینگ در سواحل شمالی ایران و بررسی دلایل حمله ایشان به ایران است. یافته های این پژوهش نشان می دهد، که وایکینگ ها به صورت پلکانی سرزمین های ناشناخته را مورد شناسایی و حمله قرار داده و در ابتدا تلاش می کردند، تا منافع تجاری خود را به صورت غارت به دست آورند، بعدا در صورت امکان در سرزمین های مورد تهاجم دولت های خود را تشکیل می دادند. اما در سواحل مازندران و گیلان به دلیل مقاومت مردم و حکومت های محلی به ویژه علویان طبرستان وایکینگ ها مجبور به عقب نشینی شدند.

کلیدواژه ها:

وایکینگ ها ، علویان ، سامانیان ، طبرستان ، گیلان