بررسی محورهای ارزشیابی توصیفی

هدف در نظام آموزشی در عصر دانایی محور تربیت شهروندی است که بتواند با اشتیاق درونی به یادگیری در تمامی عمر بپردازد و مسائل فردی و جمعی خویش را حول محور یادگیری حل و فصل نماید. مقاله حاضر به بررسی جامع محور های ارزشیابی توصیفی می پردازد. ارزشیابی توصیفی به عنوان یک رویکرد مهم در علوم انسانی و مدیریت، به شناسایی، تحلیل و ارزیابی ویژگی های کیفی پدیده ها می پردازد. در این مقاله، ابتدا تعریف و مفهوم ارزشیابی توصیفی مورد بحث قرار می گیرد، سپس محورهای مختلف آن شامل محور زبانی و تفسیری، محور روش شناسی کیفی، محور ارزش گذاری موضوعاتی و محور برنامه ریزی و تصمیم گیری معرفی می شوند. هر یک از این محورها نقش خاصی در فرآیند ارزشیابی دارند و به نحوه تحلیل و تفسیر داده های غیرعددی کمک می کنند. هدف از این مقاله، ارائه یک چارچوب منطقی برای استفاده از ارزشیابی توصیفی در مختلف تخصص ها و نشان دادن کاربردهای عملی آن است. نتایج نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی می تواند به عنوان ابزاری موثر در تحلیل پدیده های پیچیده و چندبعدی به کار رود، به ویژه در حوزه هایی مانند آموزش، مدیریت سازمانی و توسعه پایدار.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی ، ارزشیابی توصیفی ، آموزش