بررسی رابطهی بین سرسختی روان شناختی با امنیت روانی دانش آموزان پسر متوسطه دوم

هدف پژوهش حاضر، پیشبینی امنیت روانی بر اساس سرسختی روان شناختی در دانش آموزان بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر متوسطه دوم ناحیه دو شهر تهران در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۱۸۷۲۴ نفر بودند که از طریق فرمول کوکران حجم نمونه ۲۰۰ نفر تعیین و به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه ی سرسختی روانی اهواز کیامرثی و همکاران (۱۳۷۷) و مقیاس امنیت روانی مازلو (۲۰۰۴) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین سرسختی روانشناختی با امنیت روانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون ساده نشان داد که سرسختی روانشناختی قادر به پیش بینی امنیت روانی می باشند.

کلیدواژه ها:

سرسختی روانشناختی ، امنیت روانی ، دانش آموزان