سکونتگاه های پاک؛ الگوی برنامه ریزی مناطق مسکونی کم کربن (مطالعه موردی: شهر شفت)

امروزه سکونتگاه های شهر کم کربن بدون کربن رویکرد جدیدی از مجموعه شهر پایدار به شمار می روند. هدف اصلی آن، کاهش تولید کارخانه های گلخانه ای و کم کربن در شهرها و مناطق مسکونی می باشد. شهر شفت، در استان گیلان، دارای منابع طبیعی و موقعیت جغرافیایی ویژه است که در سال های اخیر جمعیت و روند شهرنشینی موجب مطلوب و کمبود سرانه کاربری ها در فضای کالبدی این شهر شده و چالش ها و مشکلاتی فراروانی در طرح های توسعه برنامه ریزی شهری بوجود آورده است. توسعه شهر شفت تا سال ۱۳۸۶ به صورت مطلوب و منظم با کمربندی سبز مزارع برنج اطراف بین دو دهه اخیر (۱۳۹۰-۱۴۰۰) به صورت نامتوازن و بی رویه تبدیل اراضی کشاورزی به مسکونی بر اثر ساختار و سازهای غیر اصولی باشد. در سال ۸۴ به ۹۰ نفر و در حال حاضر به حدود ۱۰۳۰۰ نفر رسیده است و با توجه به رشد جمعیت شاهد توسعه شهری در این دهه اخیر هستیم که این پدیده شفت را برای این شهر مشکلاتی را بوجود آورده است. در پژوهش حاضر، با استفاده از روش کتابخانه ای و مطالعه اسنادی به تدوین معیارها و شاخص هایی برای شهر شفت با رویکرد شهر کم کربن پرداخته شده است. با استناد به تحلیل ها، سناریوها، راهکارها و راهبردهای مطلوب، سناریوی برتر به دستیابی اهداف شهر کم کربن و مشارکت شهروندان منجر خواهد شد. در چارچوب این پژوهش می توان با بکارگیری اصول و راهبردهای این پژوهش موجب افزایش اعتماد شهروندی و مشارکت شهروندان در جهت کاهش آلاینده های شهری شد تا بتوان در جهت جلوگیری از تغییرات کاربری اراضی و توسعه پایدار شهری حرکت کرد.

کلیدواژه ها:

سکونتگاه های پاک ، شهر کم کربن ، تغییرات کاربری ، شهر شفت