مقایسه جابجایی در سازه فولادی پنج طبقه با میراگر اصطکاکی دورانی با هفت رکورد زلزله و با اثر اندرکنش خاک و سازه در دو تیپ خاک

در این پژوهش، هدف بررسی تاثیر اندرکنش خاک و سازه در عملکرد میراگرهای اصطکاکی دورانی است که به عنوان یک سیستم کنترل لرزه ای در سازه ها استفاده می شوند. این میراگرها در تحقیقات گذشته نتایج رضایت بخشی از نظر کاهش پاسخ لرزه های سازه ها ارائه داده اند و به همین دلیل، کاربرد عملی و تجاری آن ها نیز در حال گسترش است. به ویژه برای مقاوم سازی ساختمان های موجود، استفاده از این میراگرها گزینه های مناسب به شمار می آید. با این حال، در بسیاری از تحقیقات و آزمایشات قبلی، تاثیر اندرکنش خاک و سازه در استفاده از این میراگرها نادیده گرفته شده است. در حالی که خواص خاک و رفتار غیرخطی آن می توانست بر عملکرد میراگر و کارایی آن تاثیر گذار باشد. لذا در این پژوهش، با استفاده از روش المان محدود، سازه های با قاب خمشی فولادی (پنج، ده و پانزده طبقه) و خاک های با دو تیپ مختلف (تیپ ۲ و ۳) مورد تحلیل قرار گرفته است. سپس با نصب میراگرهای اصطکاکی دورانی در سطوح مختلف سازه، پاسخ لرزه های آن با پاسخ سازه بدون میراگر مقایسه شده است. همچنین با استفاده از الگوریتم های فراابتکاری، بهینه سازی پارامترهای میراگر بر حسب تعداد طبقات سازه و تیپ خاک صورت گرفته است. نتایج نشان داد که با استفاده مناسب از میراگر، می توان پاسخ لرزه های سازه را به طور قابل توجهی کم کرد و همچنین تاثیر خاک بر عملکرد میراگر قابل صرف نظر نبوده و باید در طراحی لحاظ شود.

کلیدواژه ها:

میراگرهای اصطکاکی دورانی ، اندرکنش خاک و سازه ، جابجایی سازه ، تحلیل تاریخچه زمان