بهره گیری از شاخص انرژی های نو در معماری سبز و تاثیر آن در کاهش مصرف انرژی های تجدید ناپذیر

انرژی های نو انرژی نو را انرژی های پاک می نامند. دستاورد دانش نوین بشر، برای آینده ای بهتر که ریشه های فعالیت هایی که برای آینده انجام می دهیم می توان در ساختار تمدن های کهن که با قدرت علمی و ژرف اندیشی خود، راه را برای آیندگان هموار می کند پیدا کرد. امروزه استفاده از ساختمان های سبز یا معماری پایدار را از عناصر مولد انرژی مانند توربین های باد و پانل های خورشیدی نه تنها به عنوان نیاز در صرفه جویی انرژی های فسیلی، بلکه به عنوان عناصر زیبایی شناختی در فرم بیرونی معماری نیز به کار گرفته می شود. یک ساختمان سبز، علاوه بر استفاده از انرژی به صورت درست و اصولی، شکل گیری فرم و فضای معماری با عناصر تولید کننده انرژی نیز توجه دارد. در این مقاله نقش انرژی های نو در که باعث کاهش مصرف انرژی های تجدید ناپذیر و کاهش یافتن فضای اشغالی و حتی کاهش هزینه و وقت برای نگهداری و مراقبت هایی که در هنگام و بعد از نصب آن انجام می گیرد. کاربردهای انرژی های تجدید پذیر در تولید انرژی که از آن به گونه ای دیگر استفاده می شود از جمله انرژی الکتریکی فتوولتائیک، هوا گرم کن خورشیدی و هوا سرد کن خورشیدی، دیوار تر ومب و بام سبز و .... پرداخته شده است. بخاطر پایان پذیر بودن منابع انرژی های تجدید ناپذیر و همچنین افزایش آلودگی محیط زیست به وسیله آلاینده هایی که تولید آلودگی می کنند مانند خودروها، کارخانه ها، آلودگی آب ها و هوا به وسیله زباله و استفاده بی رویه از انرژی های فسیلی، باعث شده تا به فکر انرژی باشیم تا مشکلات آلودگی و تمام شدن سوخت های فسیلی حل کند و مصرف انرژی را حداقل ممکن برساند. امروزه معماری سبز پایدار می تواند این مشکل را حل کند.

کلیدواژه ها:

انرژی های نو ، ساختمان سبز و پایداری ، انرژی خورشیدی ، انرژی های تجدید پذیر ، معماری سبز ، معماری پایدار