واکاوی مولفه های طراحی تاثیرگذار بر ارتقاء تعاملات اجتماعی کودکان اتیستیک

پیامد بیماری اوتیسم که حاکی از اختلال در سیستم عصبی انسان بوده در حوزه ارتباطات بیانگر نقص در تفکر، بیان احساس، زبان و توانایی ارتباط با دیگران و کاهش سطح تعامل با اطرافیان بوده است؛ از سویی ناظر بر رواج بیماری ژنتیکی اوتیسم که تاثیرگذار بر جسم و خلق و خوی افراد است، در ایران روبه ازدیاد بوده؛ ضرورت طراحی مولفه هایی در راستایی تسهیل عملکردها و ارتقاء توانبخشی آنها در بعد تعاملات و ارتباطات اجتماعی، خاص کاربران اتیستیک بیش از هر زمان دیگر دانسته می شود؛ اهداف این مطالعه پدیدارشناسانه طراحی شاخصه هایی کارآمد با رویکرد توانبخشی در گسترش بسامد تعاملات اجتماعی کودکان اتیستیک در بستر جامعه مورد نظر می باشد. این پژوهش با ماهیت کیفی، رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده و به منظور گردآوری اطلاعات پایه، مطالعه اسنادی، کتابخانه ای با کمک مقالات و کتب معتبر و مرتبط، اساس بیان، تحلیل، توصیف مطالب موجود را تشکیل می دهند. نتایج اسنباط کننده آن است که با توجه به الگوهای پردازش حسی کودکان با اختلال اوتیسم در تعامل اجتماعی نقش کیفیت مولفه های طراحی تاثیرگذار بر افزایش تعاملات اجتماعی به سه دسته ی عملکردی، روانی و کالبدی تقسیم شده که با ارائه راهکارهایی و پیشنهادات طراحی مورد مطالعه قرار گرفته است که ناظر بر نیازمندی های فردی (حس تعلق، هویت) و نیازمندی های توانبخشی در حوزه اجتماعی (امنیت و مشارکت) کودکان با اختلال اوتیسم است.

کلیدواژه ها:

تعاملات اجتماعی ، کودکان اتیستیک ، اختلال طیف اوتیسم ، توانبخشی تعاملات