بررسی تاثیر شخصی سازی طراحی داخلی بر تقویت روابط احساسی ساکنین

شخصی سازی رفتاری است که افراد در محل زندگی شان و فراتر از آن در شهر، از خود بروز می دهد که نشانگر روندی شخصی سازی می باشد. این رفتارها به نشانه هایی منجر می شود که می توان صورت ساکن با محیط زیست خود را نشان دهد. از این رو، هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر شخصی سازی طراحی داخلی بر روابط احساسی ساکنین است. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این سوالات است که آیا شخصی سازی در طراحی داخلی می تواند محیطی را فراهم آورد که احساس عاطفی نسبت به مکان را تقویت می شود؟ ۱- بستر مناسب برای تعاملات نزدیکتر با شهروندان در فضاهای عمومی ایجاد می کند. ۲- پیوندهای اجتماعی مکان را تقویت می کند. ۳- به واسطه برقراری روابط اجتماعی سالم هنگام حضور در فضا احساس سرزندگی و شادکامی و احترام بیشتری برای مکان داشته باشند. پرسش اصلی این پژوهش آن است که آیا رابطه معماری بین عوامل کالبدی و روابط عاطفی بین کاربران وجود دارد؟ و چه جلوه ای برای ارتقاء شخصی سازی در طراحی باید وجود داشته باشد؟ در این پژوهش از روش توصیفی- تحلیلی با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است. هدف بررسی تاثیر شخصی سازی بر بهبود روابط عاطفی بین ساکنین می باشد و در نهایت با ارائه مدل مفهومی از موارد پژوهش، اهداف شخصی سازی به بالابردن کیفیت فضای زیستی و روابط احساسی ساکنین کمک می کند. در این پژوهش اهداف شخصی سازی در سه زیرگروه فردی، میان فردی و موقعیتی تقسیم می شوند عوامل رفتاری و ویژگی ها و خصوصیات افراد خاص سر و کار دارد عوامل میان فردی نشان دهنده ارتباطات اجتماعی میان افراد است و عوامل موقعیتی شرایط کلی حاکم بر فضایی را که افراد با گروه در چارچوب آن عمل می کنند نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

شخصی سازی ، طراحی داخلی ، روابط احساسی-حس مکان