اثر بافتهای تاریخی معماری بر شاکله توسعه افزای معماری شهرهای ایرانی؛ نمونه مورد بررسی بافت تاریخی کرمان

بافت تاریخی اثری است از گذشته که در تمامی قسمتهای خود تکنیک ها و مهارتهایی را به همراه دارد. در زمان و عصری ساخته شده است که ویژگیهای آن دوره باعث شکل گیری و امتداد آن در مسیر توسعه شده است. بسیاری از نظریه پردازان حوزه هنر، شهرسازی و معماری بر این باور هستند که بافت تاریخی در ذات خود و کالبد بصری خود ویژگیها و درس هایی دارد که می تواند به دیگر هنرمندان و طراحان در عصرهای بعد کمک نماید. شناخت تاریخ گذشته سرزمین ها در جهت طراحی با عنصر هویت سهم بسزایی در شناخت اثر معماری دارد. بافت که به عنوان مجموعه ای از آثار معماری متوالی و مبتنی بر اصول همنشینی قابل بحث است در این خصوص می تواند چراغ راه روشنی برای طراحان و متخصصین این حوزه باشد. سوال پژوهش حاضر این گونه مطرح شده است که؛ بافت تاریخی معماری می تواند در شاکله توسعه افزای کنونی نیز موثر باشد؟ طراحان می توانند از ویژگی ها، شاخصه ها و مولفه های طراحی معماری این بافت های تاریخی اکنون نیز استفاده نمایند و معماری کنونی بافت های شهری را توسعه دهند؟ این موضوع در برخورد با شهرهای تاریخی چون کرمان که دارای ویژگی های شهرسازی و معماری خاص می باشد بسیار می تواند اثرگذار باشد. براین اساس با توجه به رویکرد زمینه گرای تاریخی پژوهش حاضر مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است و یافته های پژوهش ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بافت تاریخی ، شاخصه معماری ، توسعه ، هویت معماری