طراحی موزه با بهره گیری از مفهوم و کالبد پرنده در فرهنگ و معماری ایرانی-اسلامی

پرندگان در طول تاریخ برای انسان اهمیت داشته و اغلب برای نمادهای فرهنگی مانند صلح، آزادی و وفاداری مورد استفاده قرار می گرفتند. وجود پرندگان برای عملکرد های بوم زیستی محیطی در چرخه (کنترل جمعیت جوندگان، کاهش آسیب به محصولات کشاورزی و باز سازی زیستگاه) ضروری است. یکی از اهداف این پروژه حساسیت افراد نسبت به محیط زیست است؛ هرچند که شهر سازی ایرانیان در سده های گذشته برای نگاهی بداند توجه می شویم که رابه بین انسان و سایر موجودات زنده در بالاترین سطح خود قلمداد کرد. برای مثال در معماری و شهر سازی ایرانی اصلی آن ها که با تاکید دین اسلام بر احترام گذاشتن به سایر موجودات است از جمله آن می توان به کبوتر خانه ها اشاره کرد. لذا در این مقاله جایگاه پرندگان را در قرآن و اشعار فارسی، نمونه های معماری باغ دیده بان فرعی (کهن الگو) بررسی پرداز است. در نهایت با توجه به فواید پرندگان در زندگی فردی و اجتماعی، طراحی موزه پرندگان مفهومی نوین (کالبد-محتوا) که هم زیستی مسلامت آمیز طبیعت را در ذهن مخاطب ایجاد نماید و مکان علاوه بر کارکرد تفریحی، دارای کارکرد آموزشی باشد ضروری است. با توجه به اهمیت مقاله پیش رو به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به بیان مفهوم و کالبد پرنده در فرهنگ و معماری ایرانی-اسلامی پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

پرنده ، کهن الگو ، پرواز ، موزه ، معماری ایرانی-اسلامی