تحلیل اقلیمی شهر تهران برای محاسبه (عمق سایه بان نورگیرها و ابعاد پانل های فتولتائیک) در راستای تامین انرژی

با توجه به رشد و گسترش ساختمان های بلند مرتبه در ایران و مصرف زیاد انرژی آنها، باید راهکارهای کاهش مصرف انرژی درآنها مورد استفاده قرار گیرد. این در حالی است که نمی توان از نقش عمده معماران در ارائه سازی مردم، طراحی و اجرای ساختمان های پایدار چشم پوشی کرد. زیرا ساختمان ها بخش زیادی از انرژی و منابع را مصرف کرده وسهم عمده ای در تولید زباله و دی اکسید کربن دارند، با توجه به این که ساختمان های مسکونی بخش عمده ای از این بناها را در بر میگیرند و ۲۴ ساعت شبانه روز در حال کارکرد هستند، از اصول پایداری در معماری مسکونی به نیروی فراوان بهره برداری شده است. معماران پایدار به دنبال راهکارهای کاهش مصرف انرژی و ارتقاء کیفیت محیطی مسکن با توجه به علوم جدید در راستای بهره مندی است. در این تحقیق با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی و بر پایه منابع کتابخانه ای و نمودار موقعیت خورشید در تهران روابط لازم اندازه مناسب سایه بان را در جهات مختلف جغرافیایی و تعداد مورد نیاز پانل های فتولتائیک به دست آوردیم. نتایج حاصله نشان میدهد برای یک ساختمان ۱۵ طبقه با ۸ واحد ۱۵۱ پانل با مساحت ۲۴۲ متر مربع کل انرژی روشنایی ساختمان توسط این پانل ها قابل تامین است که در طول سال حدود ۳۶ درصد از کل انرژی مصرفی را پوشش می دهد. در حالی که هیچ عنوان نفوذ آفتاب در داخل بنا سبب سرد مواقع و افتادن تا عمق ۳ متری پانل فتولتائیک نمی کند.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، مجتمع مسکونی ، صرفه جویی انرژی ، سایه بان ، اساس حرارتی ، پانل فتولتائیک