سیاست خارجی نادرشاه افشار؛ نظم بخش برتری طلب

نادرشاه به عنوان یکی از برجسته ترین رهبران سیاسی تاریخ ایران، بسته به شرایط آن عصر، رویکردی ویژه در سیاست خارجی و تعاملات خود اتخاذ کرد. این رویکرد نادر از منظر قالب نظری و برون داد مولفه های آن، کمتر موردتوجه قرار گرفته است؛ ازاین رو، هدف این پژوهش ارائه تصویری منسجم از برون داد رویکرد سیاست خارجی نادرشاه است. سوال پژوهش عبارت است از اینکه: پویایی و کارآمدی سیاست خارجی نادرشاه در سه سطح داخلی، منطقه ای و بین المللی چگونه زمینه ساز برتری ایران عصر افشاریه شد؟ یافته های پژوهش با تکیه بر رویکرد واقع گرایی تهاجمی به عنوان چارچوب تحلیل، حاکی از آن است که برون داد نظم سازی نادر در سطوح داخلی و منطقه ای به شکل عینی و در قالب سرکوب شورش های داخلی و رقبای منطقه ای و در سطح بین المللی به شکل نمادین و هنجاری، برتری یافتن ایران ذیل مفهوم هژمونی بود. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی و بر پایه منابع دست اول و دوم مکتوب و آنلاین است.

کلیدواژه ها:

الگو ، سیاست خارجی ، واقع گرایی تهاجمی ، برتری طلبی ، نادرشاه افشار