بایستگی های احراز نقش فراملی برای کلانشهرهای ایران

در طی تاریخ. فراروئیدن شهر به مقیاس کلانشهری با اتکاء به مرکزیت و منابعی فراتر از منابع حوزه نفوذ مستقیم رخ داده است. امروزه جشه غول پیکر کلانشهرهای کشورهای درحال توسعه برای پایداری و تغییر نقش از شهری انگلی و مصرف گرا به شهری مولدو توسعه گراء نیازمند احراز کارکردهائی برآمده از حوزه های فراملی می باشند. ابرفرایند جهانی شدن در این راه فرصت هائی (هرچند همراه تهدیدهائی) برای کلانشهرها فراهم نموده است. در حالیکه بنا بر راهبردهای کلان توسعه کشور انتظار می رود که کلانشهرهای کشور نقش فراملی برجسته ای داشته باشند، وضعیت کنونی آنها چنین انتظاری را برآورده نمی سازد؛ هرچند بر اساس این پژوهش, کلانشهرهای ایران قابلیت بالای جغرافیائی و ظرفیت های نهفته اجتماعی- اقتصادی برای احراز نقش فراملی و پیشتازی توسعه ملی را دارا می باشند. بروز مزیت های نسبی آنها به افزوده شدن مزیت های رقابتی (همچون حکمروائی شایسته ایجاد زیرساخت های پیشرفته ارتباطی- اطلاعاتی» ارتقای کیفیت زندگی و بهبود مناسبات بین المللی) نیازمند است. در این ارتباط مجموعه ای از راهکارهای تحقق نقش فراملی کلانشهرهای ایران برای ارتقای جایگاه جهانی کشور در پایان نوشتار ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کلانشهر ، شهرجهانی ، جهان شهر ، نقش فراملی ، ایران