اثر تمرینات زنجیره جنبشی بسته بر تغییرات دینامیک فشار کف پای زنان مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال

زمینه و هدف: سندرم درد پاتلوفمورال از جمله علل شایع درد قدامی زانو در نوجوانان و افراد زیر ۶۰ سال است. این مطالعه به منظور تعیین اثر تمرینات زنجیره جنبشی بسته بر تغییرات دینامیک فشار کف پای زنان مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال انجام شد. روش بررسی: این مطالعه شبه تجربی روی ۳۰ دانشجوی دختر در محدوده سنی ۳۵-۲۰ سال در دو گروه ۱۵ نفری مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال و سالم در دانشگاه محقق اردبیلی طی سال ۱۴۰۲ انجام شد. گروه مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال دارای سابقه درد حداقل بیش از دوماه و حداکثر یک سال بودند. گروه تجربی تمرینات زنجیره جنبشی بسته را سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته اجرا کردند. اندازه گیری متغیرهای فشار کف پا با دستگاه فوت اسکنر فشاری (نمونه برداری ۳۰۰ هرتز) انجام شد. یافته ها: اوج نیروها در انگشت اول در گروه سالم (۶۴.۹۱±۲۸.۶۹) و مبتلا به سندرم پاتلوفمورال (۲۱۵.۱۹±۶۰.۲۸) طی دویدن با سرعت آهسته کاهش آماری معنی داری داشت و زمان رسیدن به اوج نیروی عکس العمل زمین در گروه مبتلا به سندرم پاتلوفمورال (۴۹.۶۵±۴۴.۳۳۲) طی پس آزمون در سرعت آهسته افزایش آماری معنی داری پیدا کرد (P<۰.۰۵). همچنین نیروی خارجی پاشنه (۱۵۳.۹۷±۳.۶۲) و پنجمین استخوان کف پایی (۶۵.۱۹±۱۹.۷۷) در گروه سالم طی پس آزمون کاهش آماری معنی داری در مقایسه با گروه مبتلا به سندرم پاتلوفمورال طی دویدن با سرعت تند داشت (P<۰.۰۵). در گروه سالم و مبتلا به سندرم پاتلوفمورال طی پس آزمون متغیرهای جابجایی مرکز فشار در ناحیه داخلی-خارجی و قدامی-خلفی در سرعت آهسته و تند طی دویدن کاهش آماری معنی داری یافتند (P<۰.۰۵). همچنین در گروه سالم جابجایی مرکز فشار در انگشت اول در مرحله پس آزمون (۶۴.۵±۵۱.۰۸) طی دویدن با سرعت تند کاهش آماری معنی داری پیدا کرد (P<۰.۰۵). نتیجه گیری: تمرینات زنجیره جنبشی بسته باعث کاهش معنی دار در متغیرهای فشار کف پا در زنان مبتلا به سندرم پاتلوفمورال و زنان سالم می گردد.

کلیدواژه ها:

Kinetics ، Exercise Therapy ، Patellofemoral Pain Syndrome ، انرژی جنبشی ، ورزش درمانی ، سندرم درد پاتلوفمورال