بررسی نقش مدیریت دینی بر برنامه ریزی فرهنگی در شهرداری منطقه ۱۲ تهران

مدیریت دینی در اسلام افراد را با دیدی جامع می نگرد؛ از این رو به برنامه ریزی در ابعاد مختلف فرهنگی سخت توجه دارد. در روایات اسلامی، واژه هایی چون تدبیر، دوراندیشی و نظم و چاره اندیشی، در بردارنده ی معنا و نشان گر اهمیت برنامه ریزی در زندگی فردی و اجتماعی است. مدیریت دینی که از اسلام سرچشمه می گیرد، جایگاه برنامه ریزی فرهنگی را بسیار با اهمیت و تعیین کننده می داند و یکی از مشکلات اساسی در برنامه ریزی امور فرهنگی در سطح مدیریت شهری، عدم استقرار نظامی منسجم و هماهنگ در میان نهادهای فرهنگی و دستگاه های رسمی و غیررسمی در حوزه فرهنگی است که دلیل این امر، تنوع و فزونی این نهادهاست. برنامه ریزی مهم ترین وظیفه هر مدیر و یا سازمانی است که با منابع محدود سعی در نیل به اهداف مشخص دارد، بنابراین، اهمیت مدیریت دینی در هر کاری از جمله برنامه ریزی فرهنگی مساله ای ضروری است که غفلت از آن موجب دوباره کاری ها، هرج و مرج در عرصه پژوهش و فرهنگ، پایین آمدن کیفیت فراورده های فرهنگی، ناهمسویی تلاش ها و دیگر مشکلات خواهد شد. لذا این پژوهش به روش توصیفی به صورت مروری به بررسی نقش مدیریت دینی بر برنامه ریزی فرهنگی در شهرداری منطقه ۱۲ تهران می پردازد. نتایج نشان داد که برنامه ریزی فرهنگی می تواند جهت بالابردن نظام مندی عرصه های نرم افزاری جامعه نقش نسبتا کلیدی ایفا نماید که این خود می تواند بسترسازی فرهنگی مناسبی برای عرصه های سخت افزاری جامعه مثل سیاست و اقتصاد فراهم نماید. بنابراین برنامه ریزی فرهنگی در امور، نه تنها یکی از مبانی مدیریت دینی است بلکه فریضه ای الهی و اسلامی برای هر فرد مسلمان است. پس لازم است با درک جایگاه برنامه ریزی فرهنگی، نظام مدیریت دینی همسو با اهداف مشخص و با نگرش علمی کاربردی ترسیم شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت دینی ، برنامه ریزی فرهنگی ، شهرداری منطقه ۱۲ تهران