تاثیر سبک های تصمیم گیری بر خودباوری دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر ششتمد

هدف اصلی پژوهش حاضر تاثیر سبک های تصمیم گیری بر خودباوری دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر ششتمد است که به صورت توصیفی با بهره مندی از پرسشنامه محقق ساخته با سه سوال سه گزینه ای و با ضریب آلفا ی کرونباخ ۰.۷۸۸ در اردیبهشت ۱۴۰۳ انجام شد. جامعه ی آماری ما در پژوهش حاضر کل دانش آموزان ابتدایی ششتمد به تعداد ۱۲۰۰ است که ۲۹۰ دانش آموز به عنوان نمونه ی آماری انتخاب شدند. تصمیم گیرندگان مفهومی نه تنها از کمک بیرونی استقبال می کنند، بلکه برای تصمیم گیری به آن نیاز دارند. در سبک تصمیم گیری مفهومی از کمک افراد متفاوت برای دریافت پیشنهادهای متنوع (طوفان فکری) راجع به راه حل احتمالی مسئله استفاده می شود. فردی دارای خودباوری است که در تمامی لحظات زندگی خود از توانایی ها و قابلیت های خود غافل نشود و در مواقع ضروری از آن ها استفاده کند. بسیاری از افراد زمانی که در مسیری به موفقیت دست پیدا نمی کنند؛ دچار ناامیدی و افسردگی می شوند و در کمال ناباوری خود و توانایی هایشان را نادیده می گیرند، این دسته از افراد نباید هرگز امید خود را از دست دهند و همواره باید توانمندی های خود را پرورش دهند تا مسیری که از دید آن ها پنهان مانده را پیدا کنند. فردی دارای خودباوری است که در تمامی لحظات زندگی خود از توانایی ها و قابلیت های خود غافل نشود و در مواقع ضروری از آن ها استفاده کند. براساس استنباط های انجام شده می توان گفت که سبک های تصمیم گیری تحلیلی، منطقی، انعطافی بر خودباوری دانش آموزان دور دوم ابتدایی همبستگی مثبت و معنی داری دارد. پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی پیرامون ابعاد خودباوری مقالاتی نوشته شود.

کلیدواژه ها:

سبک تصمیم گیری ، خودباوری دانش آموزان ، دوره دوم ابتدایی ، ششتمد