اثر مقادیر مختلف آب آبیاری بر عملکرد، نفع اقتصادی و بهره‎وری آب ارقام گلرنگ در زرقان فارس

در مناطق کم باران، خشکی مهمترین تنشی است که تولید گیاهان را به شدت کاهش می دهد. به منظور بررسی اثر مقادیر مختلف آبیاری بر عملکرد چند رقم گلرنگ، آزمایشی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی زرقان انجام شد. سناریوهای آبیاری شامل قطع آبیاری در مرحله تکمه دهی، تامین ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد نیاز آبی تا پایان فصل رشد بود. ارقام مورد بررسی شامل محلی اصفهان، گلدشت، صفه و فرامان بودند. آبیاری در طول فصل رشد انجام و در پایان فصل زراعی صفاتی از جمله عملکرد، بهره وری آب و نسبت منفعت به هزینه اندازه گیری گردید. میزان آب مورد نیاز به صورت روزانه با روش پنمن مانتیث محاسبه و با استفاده از کنتورهای حجمی اندازه گیری و تحویل گردید. بالاترین عملکرد دانه در سناریوی تامین ۱۰۰ درصد نیاز آبی و کمترین عملکرد دانه در سناریوی قطع آب در مرحله تکمه دهی بود. بیشترین میزان بهره وری آب آبیاری مربوط به تیمار قطع آبیاری بود. نسبت منفعت به هزینه در سناریوی آبیاری ۷۵ و ۱۰۰ درصد بیشتر بود. با در نظر گرفتن کلیه شاخص ها، برای مناطقی با کمبود شدید آب، سناریوی قطع آبیاری در مرحله تکمه دهی به عنوان مناسب ترین سناریوی آبیاری برای هر چهار رقم و رقم فرامان به عنوان بهترین رقم گلرنگ از لحاظ عملکرد و مقاومت به کم آبی تشخیص داده شد.

کلیدواژه ها:

آبیاری قطره‎ای ، کم آبیاری ، نیاز آبی