تاثیر سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه بر خودپنداره تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در درس فناوری دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول ناحیه سه شهر کرمانشاه

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه بر خودپنداره تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در درس فناوری دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول ناحیه سه شهر کرمانشاه بوده از نوع تحقیقات شبه آزمایشی و طرح پژوهشی مورد استفاده در این پژوهش، طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروههای مقایسه است در این تحقیق دانش آموزان ناحیه سوم شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ که تعداد آن ۱۷۰۰ نفر می باشد روش نمونه گیری در دسترس خواهد بود حجم نمونه ۳۰ نفر کلاس ها به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند بدین صورت که برای پژوهش حاضر، چهار مدرسه (۳ مدرسه دخترانه و ۳ مدرسه پسرانه) که امکان اجرای تحقیق و آسانی دسترسی وجود داشت انتخاب شدند که از بین چهار مدرسه دخترانه، کلاس مدرسه الف به عنوان گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کلاس مدرسه دخترانه ب به عنوان گروه کنترل (۱۵ نفر) انتخاب گردید همچنین کلاس مدرسه پسرانه الف به عنوان گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کلاس مدرسه پسرانه ب به عنوان گروه کنترل (۱۵ نفر) انتخاب شد کلاس مدرسه های مدارس به علت جلوگیری از عوامل تخریب کننده اعتبار آزمایش که در اثر تماس دانش آموزان ممکن است وجود آیند صورت گرفت ابزار پژوهش پرسشنامه خودپنداره تحصیلی (للو و ونگ ۲۰۰۵ به نقل از دولی ۱۳۹۱) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمنس بود نتایج نشان داد سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه بر خودپنداره و پیشرفت تحصیلی تاثیر دارد

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه ، خودپنداره تحصیلی ، پیشرفت دانش آموزان