امام خطابی(ره) از محدثین پر آوازه بست

حمد فرزند محمد، خطابی بستی (ره) امام در علم حدیث، فقه و لغت بوده که حدیث را از ابی سعید فرزند العرابی و اسماعیل فرزند محمد الصفار و فقه را از ابی بکر قفال شاشی و علی فرزند ابی هریره آموخته و از جمله تصنیفاتش می توان (معالم السنن) در شرح سنن ابوداود و (غریب الحدیث) و کتاب (شرح اسماء الحسنی) و کتاب (العزله) و کتاب (الغنیه عن الکالم و اهله)، مرحوم در ماه ربیع اآلخر سنه ۳۳۸هجری قمری در زادگاهش شهر بست وفات نموده است. احادیث نبوی این مصدر دوم شریعت اسلامی از کید و مکر دشمنان قسم خورده در سالم در امان نمانده و در معرض نابودی و فاسد شدن قرار گرفت، همان است که علمای بیدار دل و دلسوز اسالم در مقابل هجوم چنین دشمنان مکار قرار گرفته و راههای متنوع و مختلف را برای حفاظت و صیانت از حریم سنن رسول الله صلی الله علیه وعلی آله واصحابه وسلم در پیش گرفتند. بخش از علماء به تصنیف مصنفات مانند صحیح بخاری، صحیح مسلم، صحیح ابن خزیمه، صحیح ابن حبان، سنن ابی داود و... پرداختند و تعداد زیادی به جمع آوری و تدوین احادیث ساخته شده دشمنان اسالم و موضوعی و ضعیف همت گماشتند و گروهی در ارتباط شروط روایت حدیث و جرح و تعدیل روات و اصالح غلطی های عامه محدثین مانند: احمد بن محمد ابن ابراهیم بن خطاب خطابی بستی (ره) قلم فرسایی نمودند، تا احادیث صحیح از احادیث ساخته شده توسط دشمنان مکار اسالم تمیز، تشخیص و در امان بماند. (الخطابی).

کلیدواژه ها:

امام ، خطابی ، تبار ، افغان